Warmtebeeldcamera's zijn uitstekend voor het inspecteren van elektronica of het opsporen van warmteverlies in gebouwisolatie. Zelfs waterlekken kunnen worden opgespoord met een warmtebeeldcamera.
Warmtebeeldcamera's zijn zeer geschikt voor deze toepassingen, omdat temperatuurverschillen binnen een gebied gemakkelijk zichtbaar worden. Ze zijn echter minder geschikt voor het meten van absolute temperaturen. Wil je de exacte temperatuur van een elektronisch component meten? Gebruik dan beter een thermometer met een thermokoppel. Wil je weten welke componenten de hotspots zijn? Gebruik dan een warmtebeeldcamera.
In dit artikel worden de verschillende meetfouten bij temperatuurmetingen met een warmtebeeldcamera besproken.
Gradiëntfout en vignettering
Wanneer je een warmtebeeldfoto maakt van een oppervlak met een gelijkmatige temperatuur, zal de camera toch temperatuurverschillen registreren. Eén zijde of hoek kan hogere temperaturen laten zien, of de fout kan de vorm hebben van lensvignettering. Deze fout wordt veroorzaakt door onnauwkeurigheden of verkeerde uitlijning van de lens. Fouten tussen 1 en 2,5K worden als normaal beschouwd.
De onderstaande afbeelding toont een warmtebeeld, gemaakt met een FLIR C5 van een egaal oppervlak. Zoals je kunt zien is een verschil van 1,5°C zichtbaar. Wanneer de camera ondersteboven wordt gedraaid, blijven de warme en koude plekken op dezelfde locatie, dus deze fout zit in de camera.
De onderstaande afbeelding toont de vignetteringsfout van de Guide PC210 warmtebeeldcamera. De afbeelding rechts toont een echte meting in de automatische bereikmodus en je merkt dat de vignettering het resultaat niet beïnvloedt. Hotspots zijn nog steeds goed zichtbaar.
De afbeelding hieronder toont een voorbeeld van een gradiëntfout van 1,7°C bij een andere warmtebeeldcamera.
